OKAPI

OKAPI-zwierzę z rodziny żyraf, jednak mniejsze, posiadające rudobrązową sierść na tułowiu i biało czarne pręgi na nogach. Występuje w lasach równikowych, rzadko spotkane. 

Okapi prowadzi nocny tryb życia. Rzadkospotykany w dzień. Zwierzę do pewnego czasu uważane za nieistniejące.


Wymiary

Długość ciała:	do 200 cm
Długość ogona:	30-40 cm
Wysokość w kłębie:	do 160 cm
Waga:	200-300 kg

Statusgatunek chroniony

Wygląd

Długość ciała okapi sięga 2 m, wysokość w kłębie to ok. 1,6 m (samice są niższe), długość ogona -30 -40 cm, masa ciała mieści się w granicach 200 -300 kg.  W porównaniu z innymi gatunkami żyraf okapi ma krótszą szyję. Jej głowa jest wąska, uszy duże, wargi grube i mięsiste, język długi, czerniawy. Samce posiadają małe (ok. 15 cm), zagięte ku tyłowi, pokryte owłosioną skórą rogi. Aksamitna sierść ma barwę ciemnobrązową, brązowoczerwoną lub prawie czarną. Na pośladkach i górnej części nóg widać poprzeczne, różnej szerokości, białe pasy. Na wysokości pęcin znajdują się czarne obręcze, a nad nimi szerokie pasy białej sierści. 
  

Występowanie

Okapi zamieszkuje tropikalne lasy północno -wschodniego Zairu. Jest bliska zaliczenia w najbliższej przyszłości do kategorii gatunków zagrożonych. 

Czy wiesz, że...

• Chociaż Pigmeje polowali na nią od setek lat, przez Europejczyków okapi została odkryta dopiero w 1900 r. kiedy gubernator Ugandy Harry Johnson zdobył skórę i czaszkę tego zwierzęcia. Profesor Ray Lankester  z Londynu na podstawie tych trofeów zarejestrował nowy gatunek.
• Okapi okazało się zwierzęciem trudnym do utrzymania w ogrodach zoologicznych, ale przy stale zmniejszającej się liczebności w naturze (nielegalne polowania krajowców, niszczenie jej naturalnego środowiska) wydaje się koniecznością rozmnażanie tych zwierząt w niewoli.

Tryb życia

Okapi jest zwierzęciem typowo leśnym. Jej ulubionym środowiskiem są wilgotne, niedostępne lasy, po których wędruje stałymi ścieżkami. Jest aktywna głównie nocą, dzień spędza w dobrze ukrytych legowiskach z liści. Poza okresem godowym żyje samotnie. Znakuje swój rewir moczem i poprzez ocieranie się szyją o pnie drzew. Jest niezwykle ostrożna, czujna i płochliwa. Kryje się w gąszczu przy najmniejszej oznace zagrożenia. Jej najlepiej wykształcone zmysły to słuch i węch. Samce okapi, podobnie jak samce żyraf toczą rytualne walki, które zaczynają się od siłowania na szyje.

Odżywianie

Pokarm okapi stanowią liście drzew i krzewów, młode pędy, pąki, owoce, a także rośliny zielne. Szczególnie lubi różne gatunki wilczomlecza. Aby uzupełnić dietę związkami mineralnymi liże glinę na brzegach rzek i zjada zwęglone części drzew.

Rozmnażanie i rozwój

Samica łączy się z samcem tylko na okres rui. Po 14 -15 miesiącach, w porze deszczowej rodzi tylko 1 młode o wadze ok. 16 kg i wysokości ok. 80 cm. Młode miejsce narodzin opuszczają dopiero po 2 miesiącach, ponieważ wtedy dopiero są w stanie podjąć ucieczkę przed drapieżnikiem.